Mijn vader werd deze week gebeld door de Volkskrant. De journaliste, die een interview met mij voorbereidt, wilde van hem weten hoe ik in elkaar zit en hoe ik de afgelopen tien jaar als Europarlementariër heb ervaren. Meteen na het gesprek belde mijn vader mij om te vertellen wat hij had prijsgegeven. Hij had onder meer moeten vertellen wat mijn grootste frustratie was. Zijn antwoord op die vraag vond ik erg knap. Hij zei: "Volgens mij is dat het veel gehoorde idee dat Europa en Nederland communicerende vaten zijn. Hoe meer Europa, hoe minder Nederland, en andersom. Terwijl ze elkaar soms juist versterken." In NRC Handelsblad van vandaag heb ikzelf veel meer tekst nodig om ongeveer hetzelfde te zeggen.

Open en onbevangen. Wie hoort dat niet graag over zichzelf?

Dus toen mij gevraagd werd mee te werken aan een artikelenbundel met die titel, over vrijzinnige politiek, waren mijn oren gespitst. Toen bleek dat ik in het illustere gezelschap verkeerde van Job Cohen, Roger van Boxtel, Frank de Grave, Dick Pels, Alexander Rinnooy Kan en velen anderen die ik hoog heb zitten, stemde ik enthousiast toe. Ik weet niet of dat onbevangenheid is of juist vooringenomenheid. Ik blijf me soms Pinkeltje-in-grote-mensenland voelen, maar heb me voorgenomen dat ik daar nu maar eens vanaf moet.

Het Pinkeltje-gevoel verdween bij de presentatie van de artikelenbundel, afgelopen dinsdag in Den Haag. Een van de sprekers, politicoloog en oud-senator Joop van den Berg, bestempelde mijn bijdrage tot een belangwekkend onderdeel van de bundel, mede vanwege "het idee dat integratie sinds de jaren negentig hereniging van Europa betekent. Wie Europa liefheeft en vernieuwing niet angstig tegemoet treedt, weet te leven met onzekerheid over Europa's institutionele toekomst, zoals Buitenweg zegt. Ook dat hoort tot een vrijzinnige attitude."

Onlangs was ik jarig. Het leek me leuk om de buren eens te laten delen in de feestvreugde. Daarom vroeg ik ze op de koffie.

De overburen, Hans en Bas, sloegen mijn uitnodiging af. Dat had ik wel verwacht van die steile mannenbroeders. Maar Hans keek erbij alsof ik hem had aangeboden om samen een joint te roken. Dat vond ik niet zo beleefd.

De buren van schuin tegenover, Maria en Esther, wilden wel op visite komen. Sterke koffie, daar konden ze niet goed tegen, zo waarschuwden ze. Dus spraken we af dat ik een forse scheut melk door de koffie zou roeren. Toen ze eenmaal in mijn huiskamer zaten, serveerde ik mijn caffè latte. En wat deed Maria? Met een blik vol afgrijzen goot ze haar kopje leeg op het tapijt! Esther schaamde zich duidelijk voor haar oudere zus. Terwijl ik het tapijt trachtte te redden, roerde zij zenuwachtig in haar koffie. Maar ze durfde er geen slok van te nemen.

Joost schrijft deze week als gastblogger op het (vernieuwde) Europaweblog van de Wereldomroep. Uiteraard plaatsen we zijn berichten ook hier.

Een dag vol rennen en weinig stilstaan. ’s Ochtends in de buitenlandcommissie van het Europees Parlement (EP) een gedachtewisseling met Olli Rehn, de Finse Europees Commissaris verantwoordelijk voor de uitbreiding van de EU. Dit keer eens geen Turkije maar de Balkan.

De tijd van terugblikken is aangebroken nu EP en Commissie aan hun laatste maanden begonnen zijn. Vraag hem naar zijn grootste succes en bitterste teleurstelling gedurende de laatste vijf jaar. Hij draait er niet omheen en geeft toe nog steeds gefrustreerd te zijn door het gebrek aan eenheid binnen de EU over de erkenning van Kosovo als onafhankelijke staat. Geeft ook eerlijk toe dat deze verdeeldheid het vinden van oplossingen een heel stuk moeilijker maakt.

Joost schrijft deze week als gastblogger op het (vernieuwde) Europaweblog van de Wereldomroep. Uiteraard plaatsen we zijn berichten ook hier.

Op tijd opgestaan om de Wereldomroep te woord te staan over de Turkse visa. Rustig ontbeten en kranten gelezen, vooral de sportpagina’s over de 3-0 overwinning van Nederland op Schotland afgelopen zaterdag.

De hele ochtend bellen Turkse correspondenten om commentaar op de uitslag van de locale verkiezingen van gister. Na het vierde telefoontje hoor ik mezelf praten en dezelfde woorden gebruiken als bij de drie voorafgaande interviews. Gelukkig is er bijna niemand die al die kranten leest morgenochtend.

Joost schrijft deze week als gastblogger op het (vernieuwde) Europaweblog van de Wereldomroep. Uiteraard plaatsen we zijn berichten ook hier.

Lang uitgeslapen. Moe na een week Europees Parlement (EP) in Straatsburg. Donderdagavond teruggekomen in Brussel en vrijdag een hele dag bij het congres van de Europese Groenen in het gebouw van het EP. Onder de indruk van de manier waarop de normaal gesproken saaie grote vergaderzaal van het parlement is omgebouwd tot een prachtige groene ruimte die ambities en idealen uitstraalt.

Vrijdagavond laat nog naar Dordrecht waar mijn vrouw Nevin al uren bezig is geweest om ons nieuwe pied-a-terre in Nederland verder in te richten na de verhuizing vorig weekend. Zaterdag gordijnen besteld bij de Hema en een internet-aansluiting bij KPN. Zaterdagavond weer terug naar Brussel om zondag een dagje te kunnen uitrusten.

Dat lukt maar gedeeltelijk omdat zaterdag op verschillende websites een bericht is verschenen waarin de suggestie wordt gewekt dat ik de Europese Commissie (EC) heb opgeroepen voortaan iedere Turk die naar Nederland wil komen zonder visum toe te laten.

Welkom op het weblog van de GroenLinks-Europarlementariërs Kathalijne Buitenweg en Joost Lagendijk. Helaas werkt nog niet alles op deze nieuwe website zoals het zou moeten, maar we werken hard aan een oplossing om de kleine problemen op te lossen.

Topolánek toppled. Leuke woordgrap van de European Voice, minder leuk nieuws. De Tsjechische regering van Mirek Topolánek, die gisteren struikelde over een motie van wantrouwen, is ook voorzitter van de Europese Unie. Stuurloosheid dreigt, terwijl juist nu stuurmanskunst nodig is om Europa door de storm van de financiële, economische en klimaatcrisis te leiden. Beroerde timing van de Tsjechische oppositie.

In de afgelopen maanden hebben we Tsjechische politici nogal eens horen klagen dat de Franse regering hun voorzitterschap aan het ondermijnen was. Nu leggen ze er dus zelf een bom onder. Want hoeveel energie kan de demissionaire Topolánek nog steken in zijn EU-werk, als ie binnenslands moet onderhandelen over een nieuwe regering of nieuwe verkiezingen? Wat is een afspraak met een Tsjechische minister nog waard, als die de steun ontbeert van een meerderheid in het eigen parlement? Komen er nieuwe ministers die, zonder te zijn ingewerkt, de Europese Raden van Ministers moeten gaan voorzitten?

Het internet is een rijke bron van complottheorieën. Zo kwam ik er onlangs achter dat de Europese Unie, op haar weg naar een 'fascistische superstaat', langs een achterdeurtje de doodstraf weer gaat invoeren.

Het vehikel daarvoor is het Verdrag van Lissabon, aldus een Duitse professor, Schachtschneider, die de voetnoten heeft bestudeerd.

Volstrekte onzin.

De EU is mordicus tegen de doodstraf.

Schachtschneider baseert zijn paniekzaaierij op het Grondrechtenhandvest van de EU. Dankzij het Verdrag van Lissabon wordt dit handvest bindend. Eindelijk.